Rozbudowa i modernizacja Muzeum Powstania Warszawskiego

KONCEPCJA

Koncepcja urbanistyczna zakłada zachowanie istniejącego masywu skarpy przy ulicy Towarowej, będącej reliktem dawnej bocznicy kolejowej. Drugim istotnym dla całego kompleksu muzealnego elementem jest ściana Muru Pamięci, która wyraźnie rozdziela obszar opracowania na dwie części: zachodnią – nawiązującą do historii i pamięci o warszawskich bohaterach oraz wschodnią – otwartą na współczesne miasto zieloną enklawą. Mur ma tu podwójne znaczenie – funkcjonalne i symboliczne. Projektowana koncepcja rozbudowy Muzeum ma za zadanie powiązanie tych dwóch obszarów.

Wschodnią stronę zaaranżowano jako sekwencję niewielkich kubatur szklanych pawilonów, rozmieszczonych swobodnie pośród zieleni. Charakter zachodniej części założenia wyznacza zabytkowa historyczna zabudowa dawnego zespołu Elektrowni. Stąd też zdecydowano o minimalnej ingerencji w ten obszar, mającej wyłącznie podkreślić jego dotychczasowy klimat. Jedynym nowym elementem w przestrzeni dziedzińca jest kubatura pionu komunikacyjnego w miejscu aktualnej instalacji wejściowej.

ZAŁOŻENIA FUNKCJONALNE

Układ przestrzenny projektowanej rozbudowy Muzeum opiera się również na rozgraniczeniu poziomów funkcjonalnych. Zdecydowano się na pozostawienie na powierzchni terenu wyłącznie drobnych pawilonów towarzyszących strefie wejściowej wyeksponowanych pośród zieleni na tle Muru Pamięci. Pod powierzchnią terenu zgrupowano natomiast zasadniczą część grup funkcjonalnych. Na poziomie -1 zlokalizowano główny hall wejściowy z zespołem kasowo-szatniowym. Tutaj też ma swój początek tunel do budynku głównego Muzeum, nawiązujący formą do podziemnych struktur kanałów pod ulicami historycznej Warszawy. Do przestrzeni podziemnego łącznika zostanie włączona również owalna sala wystaw czasowych w miejscu dawnego zbiornika Elektrowni. Poziom -2 zajmuje zespół sali wielofunkcyjnej z niezależnym foyer, szatniami i kawiarnią.